piątek, 24 maja, 2024

Tramwaj wrocławski: wdrożenie, rozwój, innowacje

Wrocław, malownicze miasto nad Odrą, zachwyca nie tylko swoim dziedzictwem kulturowym, ale także dynamicznym rozwojem. Innowacje technologiczne są harmonijnie wplecione w infrastrukturę miasta. System transportowy zapewnia szybkie i wygodne podróże, a tramwaje pozostają jego najstarszą i najbardziej integralną częścią, podaje strona wroclaw-future.eu.

Na początku 2016 roku we Wrocławiu funkcjonowały 22 linie tramwajowe, na których kursowało 225 tramwajów na trasie prawie 260 km. Obsługiwało je 6 zajezdni z 410 wagonami, a przystanków tramwajowych było ponad 400.

Wprowadzenie tramwajów elektrycznych

Wrocławski tramwaj jest jedną z najnowocześniejszych form transportu publicznego w Polsce. Pierwszą linię tramwajową uruchomiono w 1877 roku i szybko uruchomiono trzy linie: czerwoną, żółtą i zieloną. Wagony poruszały się po szynach, ale ciągnięte były przez konie, stąd nazywano go konnym. Jego utrzymanie wymagało sporych kosztów, w szczególności na utrzymanie zwierząt.

Pierwsza elektryczna linia tramwajowa została uruchomiona już w 1883 roku. Przez pewien czas funkcjonowała ona równolegle z tramwajem konnym, ale jej zalety były oczywiste. Rozpoczął się dynamiczny proces zastępowania przestarzałych tramwajów konnych innowacyjnymi elektrycznymi. W latach 1892-1893 we Wrocławiu kursowało 40 wagonów trakcyjnych i 25 doczepnych.

Rozwojem tramwajów elektrycznych zaczęły zajmować się trzy firmy: BSEG, ESB i SSB. W 1911 roku BSEG była właścicielem linii czerwonej, a jej tramwaje były koloru żółto-zielonego. Żółta linia należała do ESB, a kolor tramwajów był biało-zielono-żółty, podczas gdy SSB była właścicielem zielonej linii i miała biało-czerwono-żółte tramwaje.

W 1927 roku linie tramwajowe w centrum miasta zostały przebudowane, aby zwiększyć ich wydajność. Spowodowało to powstanie sieci tramwajowej, która nie uległa znaczącym zmianom przez prawie sto lat.

Pod koniec lat 1920-tych rozpoczęła się masowa produkcja wagonów tramwajowych o stalowym nadwoziu typu LH Standard.

Etapy rozwoju systemu tramwajowego

Do lat 1930-tych tramwaje posiadały prętowe odbieraki prądu, ale zostały one zastąpione przez nowe technologie – pantografy. Od tego czasu tramwaje zyskały bardziej znany nam wygląd.

Podczas II wojny światowej, z powodu braku benzyny, autobusy i samochody nie mogły normalnie funkcjonować, więc linie tramwajowe były przeciążone. W 1943 roku, aby usprawnić ruch, zreorganizowano go tak, aby każdy mieszkaniec mógł dostać się do centrum i głównego dworca kolejowego. Niektóre wagony tramwajowe były wykorzystywane jako karetki pogotowia i transportowały rannych. Infrastruktura sieci tramwajowej uległa znacznemu zniszczeniu. Po zakończeniu działań wojennych tylko 25% tramwajów nadawało się do użytku.

Po wojnie sieć tramwajowa była szybko odbudowywana. Już w 1948 roku działało 16 tras. Z każdą dekadą liczba tramwajów rosła, a obszar objęty komunikacją tramwajową powiększał się. W 1950 roku tramwaj dojeżdżał na Księże Małe.  Pod koniec lat 1970-tych nowe torowisko przebiegało wzdłuż ulicy Kazimierza Wielkiego i innych ulic. W latach 1990-tych został otwarty ruch na ulicy Wyszyńskiego.

Innowacyjne technologie

Najstarszymi tramwajami XXI wieku są Konstal 105Na, które były produkowane w Chorzowie w latach 1979-1992. Do 2011 roku były one najczęściej używane, a różnią się posiadaniem dwóch wagonów. W 2022 roku we Wrocławiu pozostał już tylko jeden taki.

Od 2003 roku przestarzałe modele zaczęto modernizować. Oprócz wagonów zaczęto remontować również przystanki. Jezdnia w obrębie przystanku została nieznacznie podniesiona, aby ułatwić pasażerom wsiadanie i wysiadanie. Pomaga to również kierowcom hamować z wyprzedzeniem. Takie przystanki nazywane są „wiedeńskimi”.

Warto zauważyć, że wrocławski transport publiczny działa przez całą dobę, ze specjalnymi trasami nocnymi. W 2003 roku nocne połączenia tramwajowe zostały zastąpione autobusowymi, aby zapewnić mieszkańcom lepszy sen.

Od 2004 roku zaczęły pojawiać się trójczłonowe modele lokalnie produkowanych tramwajów – Protram 205 WrAs. Jest ich ponad 80.

W latach 2006-2010 pojawiły się najnowsze modyfikacje z pięciu segmentów produkcji Škody. Łącznie jest ich ponad 45, w tym 17 jednostronnych i 31 dwustronnych.

Innowacyjne tramwaje nowej generacji zaczęła dostarczać firma Pesa Twist w 2015 roku. Są one dość ciche, mają niską podłogę, trzy sekcje, klimatyzację, kamery monitorujące i są wyposażone w system WI-FI dla wygody pasażerów. Do tej pory we Wrocławiu jeździ ponad 8 takich modeli.

Tramwaje kursują wzdłuż prawie wszystkich ulic, które są dla nich wystarczająco przestronne. Przystanki wyposażone są w dwustronne wyświetlacze ze szczegółowymi informacjami o rozkładzie jazdy oraz w automaty biletowe. Bilety we Wrocławiu mają różne ceny, w zależności od liczby przesiadek, długości przejazdu i pory dnia. Ponadto za przejazd z bagażem pobierana jest dodatkowa opłata.

Wrocławskie tramwaje na przestrzeni historii zmieniały swoje barwy. Po II wojnie światowej były niebieskie, w latach 1950-tych czerwono-żółte, a od 1973 roku tradycyjnie niebiesko-białe. W maju 2022 roku jeden z wrocławskich tramwajów zmienił kolor na niebiesko-żółty. Zrobiono to na cześć poparcia dla Ukrainy przeciwko agresywnej wojnie rozpoczętej przez rosję w lutym 2022 roku. Tramwaj symbolizuje przyjaźń ukraińsko-polską. Nad drzwiami zostały umieszczone napisy w dwóch językach: „Obrońcom Ukrainy 2022”, „Jesteśmy z wami”, „Chwała Ukrainie”. Na oknach zostały umieszczone naklejki z biało-czerwonymi sercami, które oznaczają serdeczną solidarność.

Tramwaje pozostają najpopularniejszym środkiem transportu publicznego we Wrocławiu. Oprócz tego, że nie zanieczyszczają powietrza, ich główną zaletą jest możliwość ominięcia korków.

Latest Posts

.,.,.,.,.,.,.,. Copyright © Partial use of materials is allowed in the presence of a hyperlink to us.